Am E Am E Am
E Am E F
Πίνω καφέ κι η ρέμβη μου παλεύει με τον ήλιο
E Am E F
και με τα ασυλλόγιστα πουλιά που παίζουν γύρω.
E Am E F
E Am E F
Dm C A
Αέρας την αμμόπετρα σαν εραστής τη γλύφει
Dm C A
σπήλαιο φτιάχνει για Χριστό και δώμα για τη λήθη.
F E
Κι ένα λαγούμι σκοτεινό να'ρχονται νυχτερίδες
F E
μαζί και ο Πετρόπαυλος να δει αυτά που είδες.
F E F E
Am E Am E Am
E Am E F
Βλέπω σημαίες τρίχρωμες και ρούχα απλωμένα
E Am E F
για σώματα αγέννητα, ίσως και πεθαμένα.
E Am E F
E Am E F
Dm C A
Βλέπω κι έναν απέθαντο στ'αντικρινό μπαλκόνι
Dm C A
καπνίζει και η σκέψη του πέφτει και τον πλακώνει.
F E
Γριά Ματέρα δύστροπη φύγαν οι κολασμένοι
F E
στα καλντερίμια αγκομαχούν τώρα οι ταϊσμένοι.
F E F E
Am E Am E Am
E Am E F
Ο σκελετός που βρέθηκε σε μια σπηλιά στο Sassi
E Am E F
"σε βλέπω κόκκαλο" μου λέει "αγαπητέ Θανάση".
E Am E F
E Am E F
Dm C A
Φοράει τη σάρκα του ξανά, μπλέκει με τους τουρίστες
Dm C A
γελάει σαν δει πως έγιναν οι απόπατοι σουίτες.
F E
Ο τρωγλοδύτης ξένοιαστος κλάνει σε κάθε βήμα
F E
και στον καφέ που χαίρομαι υψώνεται ένα κύμα.
F E
Το κύμα φέρνει ταραχή, ίσως η καφε̈́ΐνη
F E Am
μα ίσως κι η επίγνωση πως μια κλανιά θα μείνει.
Am E Am